Η φαρμακευτική Νομοθεσία στην Ελλάδα αποτελεί κλάδο του Ειδικού Διοικητικού Δικαίου και περιλαμβάνει διατάξεις που ρυθμίζουν αφενός μεν την άσκηση των Φαρμακευτικών Επαγγελμάτων ( Φαρμακοποιοί- Φαρμακεία - Φαρμακαποθήκες - Αντιπρόσωποι Φαρμακευτικών Οίκων του Εξωτερικού - Φαρμακευτικές Βιομηχανίες και Εργαστήρια ) και αφετέρου την έγκριση και διακίνηση των Φαρμακευτικών προϊόντων (Ναρκωτικά - Δηλητήρια - Ιδιοσκευάσματα - Χημικές ουσίες και παραφαρμακευτικών τοιούτων ) και έχει ως πρωταρχικό σκοπό, αν όχι αποκλειστικό, την προστασία του γενικού συμφέροντος ( Μ. Στασινόπουλου, Αστική ευθύνη του κράτους, Αθήναι σελ. 311-Πρωτ. Αθ. 559/1899,θέμις 1, σελ. 448).